نا احمدی نژادی ها

سلام

با خبر شدیم اوضاع آن‌قدرها بد نبوده!
ما مار -شما بخوانید خاتمی- گَزیدگانی هستیم که از ریسمانِ سیاه و سفیدِ محمود احمدی‌نژاد ترسیدیم!
او آنقدرها که این روزها می‌گفتند، بد و بی‌ولایت نیست
و حتی هنوز هم بسیار قابل اعتماد است…
شاید!!

اما من فکر می‌کنم این‌روزها هر چه نبود یک کشیده‌ی محکم بود،
برای بیدار شدن از خوابِ چیدنِ تمامِ تخم‌مرغ‌های نظام،
در سبدِ یک نفر!

طولِ این شش سال،
البته کم ریزش نداشتیم!
خیلی‌ها از همان ابتدا دولت را احمدی‌نژاد انگاشتند و برای انتقام از او به جان همه‌ی دولت و چه بسا نظام افتادند؛
وزرای ملت را گَزیدند و نادیده گرفتند دولت،
چه آن‌وقت که رهبری تمجید و حمایت می‌کند
و چه در موضع نقد که قرار یگیرد،
احمدی‌نژاد نیست
و خیلی‌های دیگر هم در “دولت شدنِ این دولت” نقش ایفا کرده‌اند.
خیلی‌ها درونِ این دولتند و ممکن است،
با یکدیگر و با رئیسِ دولت هم بعنوان یک عضوِ دولت،
اختلافاتی داشته باشند،
اما بواسطه‌ی رای نمایندگان ملت استقلال دارند.
استقلالی که نه رئیس دولت و نه ما
فراموشش نمی‌کنیم!
شاید!!

خیلی‌ها در روزگار فتنه،
با مواضع ناجور
و حتی با سکوت،
تجدید شدند!
خیلی‌ها مواضعِ رهبری را برنتافتند و مردود شدند…

اما “خیلی” را هم ما
فقط به خاطر احمدی‌نژاد
کنار گذاشته‌ایم!
رقابتِ با او،
رفاقتِ با رقبای او،
رفاقت نکردن با برخی رفقای او
و…
دلائلِ محکمی برای حذفِ این “خیلی” نبود!

فکر می‌کنم این‌روزها
وظیفه داریم از تمامِ آن “خیلی” که،
تنها دلیلِ انزوا و کم‌کاریشان،
دوست‌نداشتنِ احمدی‌نژاد بوده
دلجویی کنیم!

چه این‌روزها فهمیدیم،
چیزی که زیاد داریم دشمن است،
حقا نیازی به دشمن‌تراشی،
آن‌هم سرِ بهانه‌هایی به قد و قواره‌ی احمدی‌نژاد
نداریم!

برخی نوشته های این پایگاه در دفاع از محمود احمدی نژاد
کفش برای چه کسی؟
توهین به احمدی نژاد، این بار در اجلاس ژنو
اخراجی ها در ستاد احمدی نژاد
با دوربین
چرا به احمدی نژاد رای میدهم؟
نتیجه ی مناظره: میرحسین صفر، احمدی نژاد صد!
احمدی نژاد در گفتگوی ویژه ی خبری
اولین و آخرین مناظره ی انتخاباتی
نود سیاسی
نتیجه ی انتخابات
رای روستاهای ایران
احمدی نژاد در اصفهان

همین! مال هیچکس نیست!

2 فکر می‌کنند “نا احمدی نژادی ها

  1. خط قرمز

    خاتمی و امثال او از قشر روحانیت هست که به دنبال قدرت هستند وهمیشه از فلسطین ولبنان و دشمن بزرگ آمریکا صحبت کردند و هیچ گاه آمدند از مسائل اقتصادی ومنافع ملت دفاع کنند انگار ملت هیچ مشکلی ندارند وتنها مشکل ما امریکا هست و ما در رفاه کامل هستیم وهمه چیزمان درست است و باید به فکر ساختن لبنان و فلسطین باشیم و در طول سال هم به جای برنامه های اقتصادی بودجه ها را صرف سفرهای استانی وجلسات هیئت های دولتی و غیره کنیم وبرنامه ریزی های مذهبی کنیم که فلان هیئت در آن ایام چه کند مساجد بسازیم و امامزاده پیدا کنیم واگر هم پیدا نشد از جسدی گمنام بهره برداری سیاسی کنیم آن رای به جای قبرستان به داخل شهر بکشانیم تا یک امازاده درست کنیم و بودجه ای صرف ان کنیم
    واقعیت را بپزیریم از نطر باورهای مردمی نسبت به قبل از انقلاب پس رفت کرده ایم بی نمازها زیاد شده اند و مساجد جای ریاکاران
    به جای شعور دینی وحسینی شور حسینی داریم و کاری علی وار وحسینی نمی کنیم همه شده ایم مادی گرا و جامعه شده منفور روحانیت……….

    پاسخ

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *